Drukuj

W dniu 12 stycznia 2011r o godz.16.10 wracając z pracy do domu drogą nr 481 między miejscowością Widawa i Wieluń we wsi Osieczno zostałem zarejestrowany przez przenośny fotoradar, który zarejestrował prędkość 101km/h przekraczającą w tym miejscu prędkość dozwoloną o 51km/h. W związku z powyższym w miesiącu marcu  2011r otrzymałem pisemne wezwanie do Komendy Powiatowej w Wieluniu celem przedłożenia mim utrwalonego na zdjęciu dowodu popełnionego wykroczenia i wręczenia za to wykroczenie mandatu karnego opiewającego na kwotę 400,00zł i 10 pkt. karnych. Fakt przedstawionego w materiale dowodowym wykroczenia potwierdziłem i podjąłem próbę wyjaśnienia, że wykroczenie to w mojej ocenie nie stwarzało w tym momencie żadnego zagrożenia w ruchu drogowym, gdyż na drodze nie odbywał się żaden ruch innych pojazdów ani pieszych, istniały bardzo dobre warunki atmosferyczne dające możliwość widoczności na kilka kilometrów, nawierzchnia drogi zmodernizowanej przed rokiem przez Urząd Marszałkowski w Łodzi wspaniała, droga posiada wyłożone kostką chodniki, w związku z tym prędkość 101km/h jaką jechałem była w tych okolicznościach bezpieczna, a wykroczenie odnoszone jest tylko do ustalonej bez uzasadnienia w przepisach dozwolonej szybkości. Zaproponowałem więc uwzględnić przedstawione okoliczności, które powinny złagodzić zagrożone karą wykroczenie do minimum, a więc do udzielenia pouczenia. Policjant prowadzący postępowanie wyjaśniające stwierdził jednak, że nie może tego zrobić, gdyż ograniczony jest obowiązującym taryfikatorem, który przewiduje za przekroczenie prędkości powyżej 50km/h karę pieniężną w wysokości 400-500zł i 10pkt. karnych. W związku z powyższym wystawiony mi mandat karny przyjąłem i karę pieniężną zapłaciłem. Uważam jednak, że przy wykroczeniach drogowych dotyczących przekroczenia dozwolonych prędkości policja powinna mieć prawo a nawet obowiązek, przy wymierzaniu wysokości kary, uwzględnienia warunków i okoliczności w jakich to wykroczenie miało miejsce.